«Εννέα Κρυμμένα Τραγούδια» – Δισκορυχείον – Φώντας Τρούσας

Νέος τραγουδοποιός ο Γιώργος Καγιαλίκος, εμφανίστηκε πέρυσι για πρώτη φορά με το άλμπουμ «Εννέα Κρυμμένα Τραγούδια» [Orion Music, 2011], στο οποίο, πέραν των τραγουδιών, περιλαμβάνεται κι ένα… θέμα για βιολί και πιάνο. Οι συνθέσεις του Καγιαλίκου διαπνέονται από μιαν «ευγένεια». Δεν ξέρω αν είναι η πρέπουσα λέξη για να περιγράψω ό,τι ακούω, όμως δεν μπορώ να βρω καταλληλότερη. Πρόκειται για  τραγούδια «ήσυχα», φτιαγμένα όμως με τον τρόπο τους· με σημασία στη λεπτομέρεια, με απροκάλυπτη λυρική διάθεση, με περίτεχνες μελωδικές γραμμές, με ποιητικούς (όπως τους αποκαλούμε) στίχους. Υπάρχουν και περαιτέρω προσόντα. Φερ’ ειπείν οι ενορχηστρώσεις (πιάνο, βιολί, φλάουτο, τσέλο, όμποε, άλτο σαξόφωνο, κοντραμπάσο) που συντείνουν ή επιτείνουν μία «δωματίου» ατμόσφαιρα, ή, ακόμη, και η φωνή του Καγιαλίκου (ερμηνεύει τα οκτώ από τα εννέα τραγούδια του, ένα αποδίδει η Έλλη Πασπαλά), που «πατάει» πάνω στα νοήματα, αποσαφηνίζοντάς τα. Το άλμπουμ ευτυχεί να έχει τραγουδάρες· ζητώ συγγνώμη για τον χαρακτηρισμό, δεν ταιριάζει με το κλίμα και το ύφος του δίσκου, αδυνατώ όμως να περιγράψω κάπως αλλιώς την «Ελένη» φερ’ ειπείν (στίχοι Νεόφυτος Δάνος), το «Σε κλέβει ο άνεμος» (στίχοι Γιώργος Σκόκας), το «Νύχτα μου» (επίσης του Δάνου) ή το «Ένα πρωί» (στίχοι τού συνθέτη). Και κάτι ακόμη, που έχει τη σημασία του. Χωρίς το βλέμμα του Νίκου Κυπουργού το άλμπουμ αυτό δεν θα είχε τη μορφή που έχει. Προσέξτε το.

http://diskoryxeion.blogspot.gr/2012/11/3.html